گلوتاتیون - مهم ترین آنتی اکسیدان در بدن انسان، بدون شک.

گلوتاتیون گسترده ترین و بالاترین محتوای آنتی اکسیدان طبیعی در سلول های انسانی است. گلوتاتیون می تواند پراکسیدها و رادیکال های آزاد اکسیژن را در سلول ها خنثی کند، از لیپیدهای غشای سلولی، DNA و آنزیم های سولفیدریل در برابر اکسیداسیون محافظت کند و عملکرد طبیعی عملکردهای فیزیولوژیکی مولکولی را تضمین کند.

پپتید و نامگذاری

پپتید ترکیبی است که توسط اسیدهای آمینه به هم پیوسته توسط پیوندهای پپتیدی تشکیل شده است و همچنین محصول واسطه هیدرولیز پروتئین است. تفاوت با پروتئین این است که پپتیدها از نظر ترکیب ساده تر و وزن مولکولی کمتری دارند، بنابراین جذب آنها توسط بدن انسان آسان تر است.

پپتیدها را می توان با توجه به تعداد اسیدهای آمینه ای که از آنها تشکیل شده است نامید: ترکیبی که از تراکم کم آبی دو مولکول اسید آمینه تشکیل می شود دی پپتید نامیده می شود و به طور مشابه سه پپتید، تتراپپتید، پنتا پپتید و غیره وجود دارد. پپتیدهای متشکل از سه یا بیشتر مولکول های اسید آمینه پلی پپتید نامیده می شوند.

همچنین یک نامگذاری وجود دارد که پپتیدهای متشکل از 2 تا 10 اسید آمینه را الیگوپپتید (پپتیدهای مولکولی کوچک)، 10 تا 50 اسید آمینه را پلی پپتید و بیش از 50 اسید آمینه را پروتئین می نامند.

پپتیدهای مولکولی کوچک به دلیل فعالیت قوی و جذب آسان، پپتیدهای فعال مولکولی کوچک نیز نامیده می شوند.,و بیشتر و بیشتر مورد توجه تحقیقاتی قرار گرفته اند.

گلوتاتیون

گلوتاتیون احیا شده (GSH) یک تری پپتید مولکولی کوچک است که از اسید گلوتامیک، سیستئین و گلیسین تشکیل شده است. انسان ها می توانند گلوتاتیون را در سلول های خود سنتز کنند.

به همین ترتیب، گلوتاتیون اکسید شده (GSSG) یک دی سولفید است که توسط دو مولکول GSH تشکیل می شود.

بیش از 90 درصد گلوتاتیون در بدن انسان به شکل احیا شده و بقیه به شکل اکسید شده وجود دارد. اکسیداسیون گلوتاتیون و ردوکتاز تبدیل متقابل این دو را کاتالیز می کنند. نسبت دو حالت گلوتاتیون نشان دهنده سطح استرس اکسیداتیو سلولی است. مقدار GSSG:GSH بیش از حد بالا نشان می دهد که سلول تحت استرس اکسیداتیو بیش از حد بالایی قرار دارد.

S-گلوتاتیونیلاسیون: از مکانیسم های مولکولی تا نتایج سلامت

تقریباً هر سلول در بدن انسان حاوی GSH است. توزیع آن در بدن پس از مولکول های آب در رتبه دوم قرار دارد. GSH تیول با بیشترین مقدار در سلول های حیوانی است. غلظت در سلول های عمومی بین 0.5 و 2 میلی مولار است. کبد به عنوان بزرگترین اندام سم زدایی در بدن انسان دارای محتوای GSH تا 10 میلی مولار است. غلظت GSH خارج سلولی از مکانی به مکان دیگر متفاوت است و GSH پلاسما در محدوده میکرومولار است.

گلوتاتیون همچنین نقش مهمی در سایر حیوانات و گیاهان دارد. محتوای مخمر نانوایی، جوانه گندم و جگر حیوان 100 تا 1000 میلی گرم در 100 گرم، در خون مرغ 58 تا 73 میلی گرم در 100 گرم و در خون خوک حاوی 10 تا 15 میلی گرم در 100 گرم است.

گلوتاتیون سه عملکرد اصلی دارد: ضد اکسیداسیون، سم زدایی و تقویت سیستم ایمنی.
 

آنتی اکسیداسیون

رادیکال‌های آزاد اکسیژن و پراکسیدهای انباشته شده در بدن انسان منجر به اکسیداسیون پروتئین‌ها، لیپیدها و DNA می‌شود. استرس اکسیداتیو اغلب با بیماری هایی مانند آرتریت، فیبروز ریوی، بیماری پارکینسون، مولتیپل اسکلروزیس، سرطان و پیری همراه است. بنابراین، مصرف آنتی اکسیدان های کافی برای مبارزه با آسیب های احتمالی ناشی از رادیکال های آزاد ضروری است.

گلوتاتیون گسترده ترین و بالاترین محتوای آنتی اکسیدان طبیعی در سلول های انسانی است. گلوتاتیون می تواند پراکسیدها و رادیکال های آزاد اکسیژن را در سلول ها خنثی کند، از لیپیدهای غشای سلولی، DNA و آنزیم های سولفیدریل در برابر اکسیداسیون محافظت کند و عملکرد طبیعی عملکردهای فیزیولوژیکی مولکولی را تضمین کند. این عملکرد عمدتاً از طریق فعالیت سولفیدریل در سیستئین حاصل می شود.

2 GSH + R2O2 → GSSG + 2 ROH (R=H، آلکیل)

GSH ٪2b R. ٪e2٪86٪92 ٪7b٪7b1٪7d٪7d.5 GSSG ٪2b RH

GSH همچنین به طور گسترده ای در واکنش های ردوکس مختلف در سلول ها دخالت دارد و آسیب اکسیدان ها به ساختار غشای گلبول های قرمز را از بین می برد و ثبات ساختار غشای گلبول های قرمز را حفظ می کند.

سم زدایی

گروه تیول GSH می تواند سمومی مانند فلزات سنگین، فلوراید و گاز خردل را کلات کند و اغلب برای ترکیب با سموم یا داروها برای از بین بردن عوارض جانبی سمی استفاده می شود [5]. بنابراین، محتوای GSH در سلول های کبدی بسیار بیشتر از سایر سلول ها است.

کمبود GSH باعث تسریع آپوپتوز سلول های کبدی و منجر به کبد چرب می شود. مکمل GSH می تواند سطح پروتئین، آنزیم ها و بیلی روبین را در خون بیماران مبتلا به کبد چرب مزمن افزایش دهد و تزریق داخل وریدی GSH می تواند سطح مالون دی آلدئید، نشانگر آسیب کبدی را کاهش دهد.

تقویت ایمنی

GSH نه تنها از سلول های ایمنی در برابر آسیب محافظت می کند، بلکه نقش مهمی در تنظیم تعادل سیستم ایمنی دارد. انعکاس مستقیم آن اثر محافظتی روی تلومرهای سلول ایمنی است که توسط داده های بالینی پشتیبانی شده است (شکل زیر را ببینید).

اثر GSH بر روی سیستم ایمنی نیز در ترویج فعال سازی، تکثیر و تمایز سلول های T آشکار می شود و نقش مهمی در حفظ ایمنی سلول های T ایفا می کند.

GSH همچنین اثر مستقیم ضد ویروسی دارد. درمان کمکی تقویت‌شده با GSH برای بیماران COVID-19 می‌تواند پاسخ ایمنی بیمار را بهبود بخشد و احتمال ابتلا به بیماری شدید را کاهش دهد.

علاوه بر سه نکته فوق، GSH در تنظیم متابولیک، انتقال سیگنال عصبی، تکثیر سلولی و آپوپتوز نیز نقش دارد و می توان گفت که همه کاره است. GSH می تواند ورم مفاصل و درد را تسکین دهد، و توانایی های آنتی اکسیدانی و سم زدایی آن مدت هاست که به دلیل اثرات سفید کنندگی آن به طور گسترده منتشر شده است.

افزایش سن، سرطان، فیبروز کیستیک، بیماری های قلبی عروقی، التهاب، عدم تعادل ایمنی، بیماری های عصبی و غیره باعث مصرف بیش از حد GSH در بدن می شود. عادات بد غذایی، بیماری های مزمن، عفونت های ویروسی و استرس مداوم نیز از دست دادن گلوتاتیون را تسریع می کند. کمبود GSH منجر به تجمع رادیکال های آزاد، سموم و غیره می شود و آن را مستعد ابتلا به عفونت های باکتریایی و ویروسی، واکنش های التهابی و پیری زودرس و غیره می کند و در یک چرخه معیوب قرار می گیرد.

اگر GSH بدن انسان به کمتر از 70 درصد از حد طبیعی برسد، حفظ عملکردهای فیزیولوژیکی طبیعی دشوار خواهد بود.

برای حفظ سطح ثابت GSH در بدن، تنها راه «افزایش درآمد» و «کاهش هزینه» است.

"کاهش هزینه" به معنای حفظ عادات زندگی سالم، کاهش تولید رادیکال های آزاد و کاهش قرار گرفتن در معرض سموم موجود در محیط مانند الکل، شیرین کننده های مصنوعی، نیتریت ها، تشعشعات الکترونیکی، آلودگی هوا و غیره است و در نتیجه مصرف بیش از حد GSH را کاهش می دهد. .

"افزایش درآمد" عبارت است از تامین سرمایه کافی آنتی اکسیدانی و سم زدایی بدن انسان با مکمل مناسب GSH برای بهبود ایمنی بدن. علاوه بر خوردن غذاهای غنی از GSH، می‌توانید غذاهای حاوی گوگرد، ویتامین‌های C، D، E و سلنیوم بیشتری مصرف کنید.

با این حال، بزرگترین مشکل گلوتاتیون در حال حاضر فراهمی زیستی خوراکی بسیار کم آن است. اغلب در دستگاه گوارش هیدرولیز می شود و نمی تواند برای ایفای نقش وارد سلول ها شود. بنابراین، GSH گرفته شده از غذا به سختی جذب و استفاده می شود. در صورت کمبود، مکمل های اضافی برای دستیابی به اثر بهبود مورد نیاز است. هنگام انتخاب مکمل ها، باید به شکل دوز نیز توجه کنید. به طور کلی، فن‌آوری‌های دارورسانی مانند لیپوزوم‌ها و بسته‌بندی دولایه میکروفسفولیپیدی می‌توانند داروها را بهتر به محل مورد نظر برسانند و در نتیجه اثربخشی آنها را اعمال کنند.